یاعلی.

چشمتون روز بد نبینه راهنما مسیر گم کرد بچرخ تو این جنگلها که بچرخ بعد از بعد از 2 ساعت تازه جلوی دیواره در اومدیم که دیگه نا امید شدیم از بالا رفتن همونجا نشستیم غذا خوردیم زود برگشتیم پایین و کلی هم راهنما اذیت کردیم .این هفته هم 2 نفر مهمون از مشهد داشتیم.

یا علی.

حالا از کجا براتون بگم. از اینجا شروع میکنم 1 هفته بعد از چلپق که به خاطر شرایط بد اب وهوایی بهم خورد هفته بعد از چلپق برنامه شاهوار گذاشتیم که عشق منه دیگه اونم از مسیر نگار من و قرار بود مسیر برگشت از مسیر جاسلم باشه که تعدادمون 7 نفر بود به سرپرستی جواد یوسفیان روز 5شنبه ساعت 7 از گنبد حرکت کردیم که بریم شب روستا نگارمن بخوابیم فردا صبحش صعود کنیم .ساعت 7 که از گنبد حرکت کردیم ساعت 10 شب به روستا رسیدیم که به داخل مسجد رفتیم بعد از اینکه شام خوردیم کوله های فردا اماده کردیم .و با کلی سر صدا خوابیدیم منظورم شلوغی بچه ها بود .صبح اقای سرپرست برپا دادند 4صبح که تا 4:30 اماده شدیم و برای صعود حرکت کردیم هوا خیلی سرد بود یک برف کوچولو هم قله زده بود ولی به خاطر گرمی هوا چند روز پیش اب شده بود یال نگارمن واقعا یال طولانی هستش و اگر کسی اماده نباشه 100% وسط راه کم میاره و معمولا زمستان صعود میشه به خاطر کم برف بودنش ولی خیلی بادگیره بالاخره با تلاشی که همه بچه ها انجام دادیم بعد از 5 ساعت نزدیکهای زین اسبی رسیدیم که تا قله 2 ساعت دیگه راه بود یکی از بچه ها که دیگه توان بالا اومدن نداشت و قبل از صعود هم پیش بینی میشد که مناسب این صعود نیست دیگه توان صعود نداشت منم چون عقب دار گروه بودم به سرپرست گفتم که ارتفاعش کم میکنم شماها برید که اجازه صادر نشد گفت نه تو برو من خودم میبرمش پایین سرپرستی هم به یکی دیگه از بچه ها واگذار کرد.همه اعضای گروه پشت سر هم و حمایت همدیگه ساعت 11:30 به قله رسیدیم .و خدا رو شکر کردیم که باز این توانایی داد که بتونیم بهش نزدیکتر بشیم .بچه های گرگان هم در حال برگشت بودند که شب مانی قله داشتند و بچه های گروه فراز هم بالا قله بودند به هم که رسیدیم تبریک گفتیم اونا از مسیر تاش صعود کرده بودند با تعداد 3 نفر بعد از گرفتن عکس و خوردن غذا که خیلی هم چسبید با گروه فراز خداحافظی کردیم و به سمت پایین برگشتیم قرار برگشت مسیر جاسلم بود که مخفف اسم مسلم و جواد هستش که کل این مسیر توی دره هستش و کل مسیر کنار اب هستی خیلی مسیر بکر وزیبایی هستش که من وجواد این مسیر اول های سال کشف کردیم تو مسیر خرس و اهو و مار هم وجود داره که ما به خرسها برخورد نکردیم ولی به مار و اهوها برخورد کردیم .مسیر کلا فنی هستش و طناب انفرادی حتما باید داشته باشی.قبل از اینکه تو مسیر بیام بچه های گروه گفتن پشت سر تو نمیام چون مسیر 1 بار بیشتر نرفتی منم گفتم هر طوری که دوست دارید که همون موقع جواد زنگ زد و گفت مسلم بچه ها از مسیر جاسلم بیار منم که کلی خوشحال شدم ولی جون بچه ها تا برسیم پایین گرفتم بالاخره با همه مشکلاتی که بود این صعود با موفقیت انجام شد . جای همه دوستان خالی ....................

یا علی.

اخرین جمعه ماه رمضان که رفتیم به همراه گروه افطاری توی طبیعت باشیم .20 نفری میشدیم که تصمیم گرفتیم بریم پناهگاه پشمکی که چون بارون هم خیلی شدید بود بهترین جا برای در امان بودن از بارون بود من که مثل همیشه چادرم بیرون زدم گفتم سیل هم بیاد شب اینجا میخوابم .مسیر حرکتمون از پاقلعه بودش چون روزه بودیم گفتیم زیاد فشار به بچه ها نیاد .افطار همه بچه ها دور هم خوردیم جای همه تون خالی عجب افطاری بودش یکی از خانم ها کوفته اورده بود همه کوفته ها له شده بود ولی با این حال خیلی خوشمزه بودش بعد از افطار اهنگ گذاشتیم پناهگاه که غیر از ما کسی دیگه نبود رو سرمون گذاشتیم و حسابی شلوغی کردیمبعدش رفتیم تو مراسم گوشت خوری که دعوت یکی از بچه ها بودیم گوشت زدیم به بدن منمکه خیلی قر داده بودیم رفتم تو چادرم بخوابم ولی از شانس من باد طوفان بدتر شد و میل دل من فقط چشمام بسته بود ولی خواب نبودما .چند تا از بچه ها دلشون نیومده بود من تنها بخوابم اومدن تو چادرم 3 نفر بودن با خود من میشدن 4 نفر بخدا چادر من 2 نفره بهشون گفتم یک نفرتون میتونه بمونه که یکیشون موند منم انداخت دم در چادر خودش زیر انداز نداشت زیر انداز منو گرفت منم روی زمین خدا چشمام بستم خوابیدم خدا رو شکر تا صبح بارون اومد ولی بارون توی چادر نیومد .بعدش که بلند شدیم سوار مینی شدیم برگشتیم.و.و

برنامه بعدی این هفته قرار بود بریم چلپق جاده خوش ییلاق بازم مثل هفته پیش بارون شدیید میومد خوب چلپق هم بادهای بدی داره مخصوصا اگر بارون یا برف باشه صبح زود جای باشگاه ایستاده بودم که از قبلا بهم گفته بودن قرار ساعت 4:30 حرکت کنیم ولی به دلیل اعلام سیل برنامه کنسل شده بود من خبر نداشتم .تا ساعت 5 صبح ایستادم ولی دیدم خبری نیست زنگیدم به سرپرست گفت دیشب s دادم ولی مثل اینکه به من نرسیده منم که حالم گرفته شده بود داشتم برمیگشتم که گروه پزواک دیدم که قرار بود برن قاسم خان طرفهای همون چلپق بعدش با اونا همراه شدم اول رامیان که رسیدیم جاده به علت بارندگی زیاد بسته بودن هیچی دیگه پیاده شدیم پس گفتیم اینجوری باشه برای قاسم خان وقت کم میاریم همون جاده اسفالت تا باقر اباد از اون طرف هم به پناهگاه میریم توی راه بودیم که تقریبا نیم ساعتی حرکت کرده بودیم که داماددمون دیدم که با ابجی و دختر عموهام دارند میرن طرف شاهرود برای اینکه دختر عموم بزارن خوابگاه منم که دیگه حس پیاده رفتن تو اسفالت نداشتم از سرپرست گروه اجازه گرفتم با اونا همراه شدم .راستی اینم بگم که وقتی ما از مینی بوس پیاده شدیم بعد از 15 دقیقه جاده باز کرده بودن اینم از شانس ما بود دیگه....و.و.و.

اینم از 2 هفته ای که گذشت.

یا علی

یا علی.

روز جمعه مثلا میخواستم زیاد به خودم فشار نیارم تا جمعه راحت بریم القجر سنگ کار کنیم ولی بدنم خیلی خسته کرده بودم ساعتهای 1 ظهر بود که یک دوش اب سرد گرفتم .بعدش کوله بستم به سمت القجر رفتم که 2 نفر از دوستان هم قرار بود اونجا باشند تا با هم کار کنیم .رفتم اوجا دیدم بله دیر رسیدم بچه ها حسابی کار کردن خسته شدن ولی بی خیال نشدم .لباسهم پوشیدم یکمی کار کردم ولی دیدم نمیشه با دهان روزه دیگه هیچی تو بدن ندارم .تا نزدیکهای افطار اونجا بودیم بعدش سوار ماشین شدیم دیگه بعد از 2 روز ماجرایی با کلی اتفاقهای جالب به خونه رفتم .تازه مهمونی هم دعوت بودیم وقتی رسیدم پای سفره نمیدونم چی میخوردم .

هورااااااااااااااااااااااااااااااااا...

یا علی..

یا علی ......

تا برنامه بعدی فعلا بای.

دوستون دارم.

1-کچل شدم

2- دیووونه شدم

3-بیزار شدم

از من به شماها نصیحت بچه شر با خودتون تو کوه نبرید 

هر چی از قبل توجیح کنید که باید تابع سرپرست باشند به گوششون نمیره.

حوصله نوشتن زیاد ندارم .

روزه و نمازهای همه دوستان قبول.

یا علی.

دماوند جبهه شمال شرقی به سرپرستی اقای اسماعیلی با 13 نفر کوهنورد ..

روز چهارشنبه ساعت 8:30 صبح مورخ با 88/5/21 به سمت جاده هراز و ناندل حرکت کردیم ساعتهای 5 بعد از ظهر به روستای ناندل رسیدیم برای رسیدین به روستای ناندل باید از روستهای گزنک و میانده بگذری به روستا که رسیدیم قرار بر این شد که شب خونه اقای صالحی یا خونه کوهنورد بخوابیم .البته من که اصلا تحمل اونجا خوابیدن نداشتم چون خیلی خیلی خفه بود با چند نفری از بچه ها به بیرون خونه روی ایوان چادر زدیم و شب همون جا خوابیدیم .صبح ساعت 5 صبح سوار نیسان شدیم تا به طرف چابکسر که محل تحویل کوله ها به قاطرها بود رفتیم بین راه 2 نفر از بچه های گروه به سمت جبهه شمالی حرکت کردند تا یخچال دوبی سل را صعود کنند و شدیم 11 نفر برای جبهه شمال شرقی به چابکسر که رسدیم قاطرها هنوز اماده بارگیری نبودند به همین جهت بچه ها با کوله های سبک به طرف بالا رفتند ومن به همراه یک نفر دیگه موندیم تا قاطرها بارگیری بشند بعدش ما حرکت کنیم. بعد از این که بارها به روی قاطرها رفت ما هم حرکت کردیم خوب چون من کوله سنگین میکشیدم دوستم مراعاتم میکرد و زیاد تند نمیرفتیم وسطهای راه گروه دیدیم و به تیم ملحق شدیم ساعت 8 که از اونجا حرکت کردیم ساعت 1:30 به تخت فریدون رسیدیم و با چادرهایی که از روز قبل دچار طوفان باد شده بودند مواجه شدیم که همه داغون شده بودند .هنوزم باد میومد بادگیر پوشیدیم منتظر شدیم که قاطرها بارها بیارند بالا تنها اشتباهی که کردم باید چادر خودم که با یکی از دوستام مشترک بودیم با کوله به بالا میاوردم بالاخره بعد از 2 ساعت تاخیر جناب اقای قاطر به همراه خانم بچه تشریف اوردند و همه بچه های گروه تشویقشون کردند مثل اینکه تو راه چپ کرده بود .یکی از اعضای گروه قبل از اینکه قاطرها برسند به طرف قله حرکت کرد تا تنهایی قله فتح کنه ولی وقت کم اورده بود برگشته بود چادرها میان سنگها هر جا که مسیر باد کمتر بود برپا کردیم حسابی هم محکم کردیم تا بلایی سرشون نیاد سرپرست گفت ساعت 4:30 به طرف قله حرکت میکنیم کم کم هوا داشت تاریک می شد ساعت 9 شب بود که هم چادریم گفت مسلم اب نداریم برو اب بیار خوب منم عشقم این کارها هستش قوطی های با برداشتم به سمت یخچالی که انتها اون اب داشت حرکت کردم که نزذیک نیم ساعت طول میکشید .به سمت پایین رسیدم دیدم صدای ادم میاد که میگه ماشااله موهای تنم سیخ شد گفتم خدا تو این تاریکی این باز کیه چراغ هم نداشت نور چراغ پیشانی انداختم تو چشماش که دیدم یک نفر عینکی که داره میخنده که دیگه بدتر شک کردم اخه ترسیدم جن باشه بعدش اینکه گفت راه گم کرده و دوستاش رفتن بالا دیگه خیالم راحت شد از بچه های کلوپ دماوند بود و با هم خیلی رفیق شذیم بعد از اینکه اب گرفتم گفتم شما راه بیفتید جلو و من پشت سر هوای شما دارم بیچاره زیاد حال راه رفتن نداشت به خاطر همین خیلی ارام ارام رفتیم بالا به پناهگاه که رسیدم دیدم سرپرست تیمشون مثل اینکه دنبال ایشون میگرده که علامت دادم و اومدن همراهی کردن به داخل چادر و از منم کلی تشکر کردن رفتم تو چادر  یک چایی دم کردم خوردم بعدش زیپ کیسه خواب کشیدیم تا فردا صبح که ساعت 4:30 که از قبلا صحبت کرده بودیم به طرف قله حرکت کردیم مسیر نرمالی بود بعد از تقریبا 7 ساعت به قله رسیدیم که سر قدم خیلی ارام و اصولی حرکت میکرد که چند نفری که برای اولین بار بود میومدند دماوند صعود کنند بعد از عکس گرفتن روی قله به طرف پایی حرکت کردیم وساعت3:30 پایین بودیم و یک استراحتی کردیم به سمت چابکسر حرکت کردیم تا سوار نیسان بشیم از اون طرف هم سوار مینی بوس و بعدش .....شهر خودمون

تو این صعود 4 نفر از بچه ها که اولین بار بود دماوند میومدند یک سوری گرفتیم و وسط راه اکبر جوجه پیاده شون کردیم این یک رسم هستش تو گروه ما

بچه هایی که از جبهه شمالی میخواستند یخچال کار کنند به علت نا مناسب بودن یخ به پیشنهاد دوستان از صعود اجتناب کرده بودن ولی ان شالاله توی مهر ماه صعود میکنند.

هوای دماوند تو این چند روزی که ما اونجا بودیم عالی بود فقط بادهای وحشتناکی داشت که اونم زیاد مهم نبود

9 نفر از بچه ها تو این صعود از اعضای اصلی بودند و 4 نفر مهمان 

یا علی........

تا صعودهای بعدی..

عکس میزارم هنوز دستم نرسیده این روابط عمومی گروه خیلی تنبل تشریف دارند.